زندگي كوتاه يك بمب
« بهتر است فراموش كني
بهتر است فراموش كني...»
ايستاده ام
بر بلنداي برجي
پريشاني موهات باد را زيباتر كرده است
بادي كه از جنوب مي وزد، جنوب
از آنجا كه نخستين بمب جاي پدرم را گرفت
دومين بمب جاي مادرم را گرفت
سومين بمب برادرم شد!
من، انساني هستم، از نسل بمب ها و موشك ها...
«بهتر است فراموش كني
هيچ اتفاقي نمي افتد،
بمب هاي زيادي به حرفشان عمل نكردند!»
من ... از نسل بمب ها و موشك ها
ايستاده بر بلنداي برجي
با دود گيسوان تو در باد... با دود گيسوان تو در باد*
زمستان ۸۵
پی نوشت:
* سطری از زنده یاد قیصر امین پور
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۸ ساعت 8:29 توسط عبدالصابر کاکایی
|