چند روز پيش گشتي در سايت ها مي زدم كه به يادداشتي از دوست، شاعر و منتقد ارجمند حميدرضا شكارسري برخوردم پيرامون كار كوتاهي كه در سال 82 سروده بودم. همين بهانه اي شد تا چند كار كوتاه و طرح را كه تاكنون در وبلاگم نوشته نشده اند در اين پست استفاده كنم. دوستان در نقد تعارف نكنند!

 

 

تبر 1

ميان اينهمه بلبل

ميان اينهمه گل

ميان اينهمه سبز و سفيد و قرمز و زرد

تنها

تبر است

كه مي تواند درخت را بخنداند!

 

تبر 2

 

.... ... ... ... .. ... ... ... ...

.... ... ... ... .. ... 

.... ... ... ... .. ... ... ... ...

.... ... ... ... .. ... ... ... ...

.... ... ... ... .. ... ... ...

 

-         حالا تو بگو!

-         گناه تبر چيست؟

                 اگر بخواهد كسي را ببوسد!

 

اعتراف

 

نمي توانم بميرم

باوركن!

هر بار كه رگم را مي زنم

شعر تازه اي

                    فواره مي زند!

 

                                     تابستان ۸۲

 

 مسافر

 

مسافري است ؛  جنگ

               - تنها و بي وطن-

                     كه از سرزميني به سرزمين ديگر مي رود...

 

                                                                      

لینک یادداشت آقای شکارسری:

http://www.qudsdaily.com/archive/1388/html/7/1388-07-27/page6.html#2